نمی دونم شما تا چه حد با پهلوان و قهرمان اصیل و با وجود ایرانی مون،جهان پهلوان تختی،آشنایی دارید…

غلامرضا تختی که پیشوند جهان پهلوان با نامش عجین است و جز او هیچ قهرمانی در ذهن مردم شایسته این عنوان نیست. شاید شما هم مثل من در بسیاری از برنامه های ورزشی و یا در جمع های ورزشی اسم این بزرگوار رو شنیده باشید.کسی که ورزش رو به ریشه های عمیق منش و بزرگواری های رفتاری گره زد.از او گفتن و از او نوشتن پایانی نخواهد داشت، چراکه او جوانمردی را با افتخار درهم آمیخت تا پوریای ولی زمان خود باشد، تا جهان پهلوان لقب گیرد و یگانه قهرمان جاوید در ذهن و دل مردم سرزمینش باقی بماند….

در یکی از سایت ها شعر بسیار زیبایی از دکتر علی موسوی گرمارودی دیدم و مطالعه کردم،خیلی زیبا از پهلوان نامی ایران زمین سروده بود.دوست داشتم اینسروده رو در وبلاگم قرار بدم تا شما دوستان عزیز هم مطالعه بفرمایید و ان شا الله لذت ببرید.

 
تختی به خاک رفت
تختی فسرد و مرد
زان پیشتر که کشته شود او افسرده بود
افسرده از وطن
افسرده چون وطن
افسرده همچو هر که در این آب و خاک شوم آزاد مانده است
آزاد ماند گرچه در این برده زار زیست

   ***
او کاوه بود، رستم دستان گرد بود
او نام آب و خاک وطن را به زور خویش
در ماورای خاک وطن زنده کرده بود
اما درون کشور خود نام زنده اش
تا زیر خاک رفت
   ***
او خودکشی نکرد
او خودکشی نکرد که این رنج تلخ را
هم در زمان زندگی خویش برده بود
او خودکشی نکرد که این جام زهر را
هم در حیات غمزده خویش خورده بود

     ***
او دل شکسته بود
او از حیات مردم خود دل گسسته بود
این روزنامه ها
روزی وکیل شد
اما مگر چه شد که نیارست پهلوان
تا پا نهد به عرصه آوردگاه خلق؟
- چون روح او چو بازوی او در نبرد بود
او شیر مرد بود
او خود پلنگ بود که بر کوه می جهد
او پا به بیشه های شغالان نمی نهد
از ما درود باد بر آن جاودانه مرد
او خودکشی نکرد

  ***
آن جاودانه مرد
چونان که مهر پاک بمیرد به آسمان
یا جاودانه، مه شود از نور خود تهی
یا چشمه های پاک بجوشند بر زمین
یا فصل گل فرو فتد از پرده زمان
آن جاودانه رفت
گویی برای من همه چیز از میانه رفت
در چشم من بهار سیه فام و سرد شد
گل مرد، سبزه مرد، چمن مرد و باغ مرد
از، چشمها فروغ امید سپید رفت
لبخند مهربار چون پروانه سفید
از غنچه لبان همه مادران پرید
موج بلند نیز شکست و به ژرفنا
در سینه های بحر
پایین نشست آب
از هر ستیغ کوه شکوه فراز رفت
غم تا نشیب دامن دلها فرو نشست
گرمی عشق و مهر ز دلهای پاک رفت
تختی دریغ مرد
تختی به خاک رفت.

بدون تردید ورزش، یکی از مسایل و موضوعات با اهمیت هر جامعه به شمار می‏آید و تعداد بی‏شماری از افراد، به انواع ورزش علاقه‏مند هستند و بخشی از وقت خود را بدان اختصاص می‏دهند. دین مبین اسلام هم به ورزش و ورزشکار به دیده احترام می‏نگرد؛ زیرا ورزش می‏تواند آدمی را در رسیدن به کمال انسانی یاری رساند و اسلام هم هر عملی را که به آدمی در رسیدن به کمال کمک می‏کند، ارج می‏نهد و آن را مطلوب می‏داند.

اهمیت ورزش
توجه به ورزش و تلاش بر توسعه آن در میان همه اقشار جامعه، به دلیل آثار سودمندی است که از این کار به دست می‏آید؛ چون ورزش مایه پرهیز از بیکاری، مبارزه با کسالت و تنبلی، افزایش توانایی‏های جسمی و روحی، شجاعت، سلامت جسمانی و فکری و نیز وسیله‏ای برای جمع گرایی و اجتماعی شدن است.

آثار فردی ورزش
ورزش، بر جنبه‏های گوناگون فرد اثرمی گذارد. حرکات ورزشی، از یکسو قدرت و توانایی جسمانی ورزشکار را افزایش می‏دهد و از سوی دیگر، باعث سلامت بدن انسان می‏شود؛ نعمتی که به تعبیر امام علی علیه‏السلام از زیادی مال بهتر است. ورزش همچنین به تعادل جسم و جان آدمی می‏انجامد. با ورزش، انسان از روحی با نشاط برخوردار می‏شود و روح با نشاط، بدن را سرشار از طراوت و شادابی می‏سازد و البته بدن سالم هم، روح و جان را در دست‏یابی به مدارج کمال یاری می‏رساند.

آثار روانی ورزش
ورزش، همان طور که بر جسم آدمی تأثیر می‏گذارد، بر روح و روان او هم تأثیر دارد. یکی از نتایج مفید ورزش بر روی شخصیت افراد، افزایش اعتماد به نفس است. ورزشکاران موفق، خود ساخته بوده و در برابر مشکلات، مقاوم‏تر هستند. از دیگر نتایج روانی ورزش، افزایش شور و نشاط ورزشکار و امید به آینده اوست. آدمی، با ورزش کمتر به دام وسوسه و گناه می‏افتد و به عادت‏های زشت، مثل اعتیاد دچار نمی‏شود. از دیگر آثار روانی ورزش، ویژگی ضدّ خمودگی و افسردگی آن است. ورزش، ورزشکار را سرزنده ساخته و او را در برابر دلمردگی بیمه می‏کند.

آثار اجتماعی ورزش
انسان، موجودی است که فقط با زندگی جمعی به سلامت به مقصد می‏رسد و فرد گرایی و انزواطلبی، با ذات او در تضاد است. برای رسیدن به این روح جمعی و همبستگی عمومی، راه‏های مختلفی وجود دارد. یکی از این راه‏ها، ورزش کردن است. ورزش، موجب گسترش روابط گروهی می‏شود. در ورزش‏های گروهی، بدون هماهنگی و دوری از خودخواهی، نمی‏توان به موفقیت رسید و این خود باعث تقویت روح جمع‏خواهی افراد می‏شود. همچنین، ورزش موجب گسترش حس یکرنگی و همگرایی در افراد می‏گردد. برای تیم شدن و تشکیل گروه منسجم ورزشی، باید از خود گذشت و «من»ها را به «ما» تبدیل کرد.

معلولیت و ورزش
معلولیت، باعث تضعیف ماهیچه‏ها، کاهش توانایی و استقامت بدن، کندی حرکت و اختلال در هماهنگی کار اندام‏های مختلف فرد می‏شود. افسردگی و سرخوردگی در زندگی فردی و اجتماعی، از آسیب‏های شایع معلولیت به شمار می‏آید. حال با این توضیح، می‏توان نقش ورزش را در کم کردن این آسیب‏ها در فرد معلول تشخیص داد. ورزش، عاملی است که قادر به تأمین سلامت جسمی و روانی فرد معلول است و در صورت نپرداختن به آن، بدن دچار اختلال می‏شود، روند بهبودی کُند یا متوقف می‏گردد و به طور کلی زندگی فرد معلول به طور جدّی به مخاطره می‏افتد. از این رو، ورزش، از عوامل ضروری در ادامه زندگی جانبازان و معلولان عزیز به شمار می‏آید.

رشته‏های ورزشی معلولان
امروزه به دلیل پیشرفت‏های علمی و نیز به وجود آمدن این بینش در معلولان و جانبازان که ورزش، لازمه زندگی آنان است، شاهد حضور گسترده افراد جانباز و معلول در مسابقات و رویدادهای گوناگون ورزشی، از جمله رویداد مهم ورزشی معلولان، یعنی پارالمپیک هستیم. برخی از مسابقات که براساس قوانین و مقررات خاص برای معلولان انجام می‏گیرد، عبارت است از: دو و میدانی، بسکتبال با ویلچر، والیبال نشسته و ایستاده، دوچرخه سواری، شمشیر بازی، گُلبال، جودو، شنا، فوتبال هفت نفره، تیراندازی با تپانچه، تیراندازی با کمان، تنیس روی میز و وزنه برداری.

ورزش کودکان
ورزش، برای کودکان ضروری و لازم است. کودکان به طور طبیعی و فطری به ورزش، بازی و تحرّک علاقه نشان می‏دهند و این بازی و تحرّک، برای رشد آن‏ها لازم به نظر می‏رسد. حال که این مسئله تا این حد ضروری است، وظیفه والدین و مربیان ایشان است که سعی کنند کودکان را به ورزش‏ها و بازی‏هایی هدایت کنند که فکر، روح، جسم و شخصیت آنان را ساخته و آن‏ها را برای زندگی اجتماعی سالم و مفید آماده سازد. گفتنی است که از راه ورزش می‏توان کودک را تربیت کرد و بسیاری از یاد گرفتنی‏ها را به او آموخت.

ورزش مدارس
ورزش هم درسی است مانند تمام درس‏ها که باید آن را به دانش‏آموزان آموخت و آن‏ها را با رشته‏های مختلف ورزشی آشنا ساخته و علمی ورزش کردن را به ایشان یاد داد. ورزش مدارس ما، زنگ تفریحی دو ساعته است که در آن، هدف مشخصی دنبال نمی‏شود. نمره ورزش هم به طور معمول، به کمک نمره‏های دیگر داده می‏شود و کمکی برای بالا رفتن معدّل کودکان است؛ درست مانند نمره انضباط. البته باید منصفانه گفت که فضای آموزشی ما، محیط مناسبی برای انجام ورزش‏های مختلف نیست و امروزه بسیاری از مدارس، فاقد حیاطی متعارف برای انجام حتی یک مسابقه دوی صد متر می‏باشند.

توصیه‏های ورزشی
قبل از شروع ورزش
برای انجام ورزش، در طی روز، زمان خاصی را اختصاص دهید.

اگر دچار بیماری خاصی هستید، پیش از شروع ورزش با پزشک خود مشورت کنید.

از انجام ورزش در ساعت‏های بسیار گرم روز بپرهیزید.

با پوشیدن لباس‏های نخی در هوای گرم، کارآیی ورزشیِ خود را افزایش دهید.

از انجام ورزش در محیط‏های آلوده و ساعت‏های پر ترافیک روز خودداری کنید.

اگر مشکل مفصلی دارید، از زانوبند و مُچ‏بند استفاده نمایید.

به هنگام ورزش
از انجام فعالیت ورزشی بر روی سطوح خیلی سخت و ناهموار بپرهیزید.

حرکات ورزشی را از ساده به مشکل انجام دهید.

سعی کنید تنفس شما در حین فعالیت منظم باشد.

از حبس کردن نفس خود پرهیز کنید.

در صورت ایجاد تپش قلب، درد قفسه سینه، گیجی، حالت تهوّع و تنگی نفس، بی‏درنگ از فعالیت دست بکشید.

برخلاف تصور عمومی، نوشیدن آب در حین فعالیت ورزشی مضر نیست و شما می‏توانید از مایعات استفاده کنید.

به جای انجام حرکات تکراری در هر جلسه، تعداد و نوع حرکت خود را تغییر دهید.

پس از ورزش
از وسایل بهداشتی افراد دیگر استفاده نکنید.

نظافت شخصی و بهداشت وسایل فردی خود را رعایت نمایید.

حتما پس از انجام فعالیت بدنی دوش بگیرید.

دوش گرفتن را با آب ولرم شروع کرده و به آب سرد ختم نمایید.

مطلوب‏ترین مدت دوش گرفتن، حدود ده تا دوازده دقیقه است.

کُشتی
کشتی در اسلام
کشتی گرفتن از نظر پیامبر گرامی اسلام صلی‏الله‏علیه‏و‏آله بدون اشکال و بلکه مطلوب بوده است. در تاریخ نقل کرده‏اند که ایشان از جایی می‏گذشت و دو نفر را دید که کشتی می‏گیرند. آن حضرت صلی‏الله‏علیه‏و‏آله آن دو را از کارشان منع نکرد و با این عمل، نشان داد که اسلام با کشتی گرفتن مخالف نیست. همچنین ایشان امام حسن علیه‏السلام و امام حسین علیه‏السلام را در کودکی به کشتی گرفتن و زورآزمایی با یکدیگر تشویق می‏کرد. نیز از عادت‏های حضرت ابوطالب علیه‏السلام پدر امام علی علیه‏السلام این بود که پسران و برادرزاده‏های خود را به کشتی گرفتن وامی‏داشت و در این میان، علی علیه‏السلام همواره پیروز بود و بر آنان غلبه می‏کرد.

ویژگی مربیان کُشتی
با نگاهی به متن‏های ارزشی درباره ورزش‏های کهن ایرانی چون کشتی، در می‏یابیم که همواره اخلاق یکی از همراهان همیشگی ورزش بوده است. مولانا واعظ کاشفی، ویژگی‏های مربی کشتی را چنین بر می‏شمارد: «اگر پرسند: آداب استادان کُشتی چند است؟ بگو: اوّل آنکه خود پاک و بی‏علت بُوَد؛ دوم آنکه شاگردان را به پاکی ارشاد و هدایت کند؛ سوم آنکه بخیل نباشد و چیزی از شاگردان دریغ ندارد؛ چهارم آنکه مُشفق بر شاگردان باشد؛ پنجم آنکه به مال شاگردان خود طمع نداشته باشد…؛ ششم آنکه هر یک را به قدر قابلیت او تعلیم دهد؛ هفتم آنکه ریا نکند؛ هشتم آنکه اگر کسی بد کُشتی گرفت، تضعیف روحیه او نکند؛ دیگر آنکه از علم کشتی باخبر باشد، بد شاگردان را نخواهد و در هیچ معرکه، ذکر پیر و استاد خود را فراموش نکند».

ویژگی کُشتی گیران
یکی از اندیشمندان اسلامی، درباره ویژگی‏های کشتی گیران می‏گوید: «آداب کشتی گیر دوازده تاست: اول آنکه درست باشد و با راستی برخورد کند؛ دوم آنکه پارسا باشد؛ سوم آنکه نیکو سیرت باشد؛ چهارم آنکه نیک‏نیّت باشد؛ پنجم آنکه در اطاعت الهی کوتاهی نکند؛ ششم آنکه خدمت استادان به صدق کند؛ هفتم آنکه بر هیچ کس حَسَد نبرد؛ هشتم آنکه هر چه دارد فدای پیر خود کند؛ نهم آنکه دو رنگ و نیرنگ باز نباشد؛ دهم آنکه دل‏ها را به دست آورد؛ یازدهم آنکه به زور خود مغرور نباشد؛ دوازدهم آنکه به شکست خصمْ دل خوش ندارد».

ورزش از دیدگاه امام خمینی رحمه‏الله
وظایف ورزشکاران
حضرت امام خمینی رحمه‏الله همواره در سخنان خود، دو وظیفه مهم را برای ورزشکاران در نظر می‏گرفتند. ایشان اشاره می‏کردند که وظیفه نخست ورزشکاران، پرداختن به ورزش جسمانی است تا قوّت و قدرت یابند و بتوانند با این نیرو، در برابر دشمنان خارجی و داخلی از مملکت خود پاسداری کنند. وظیفه دوم ورزشکاران، پرورش روحانی است. ایشان تأکید داشتند که اگر پرورش روحانی ورزشکاران باشد، پرورش ابعاد جسمانیِ ایشان هم مضاعف می‏شود.

اتکا به خدا، اقتدا به علی علیه‏السلام
یاد خدا، آرامش بخش دل هاست و در نظر داشتن الگوهای صحیح رفتاری، راه کردار درست را به انسان‏ها نشان می‏دهد. امام خمینی رحمه‏الله با تأکید بر این دو اصل اساسی، در دیدار با ورزشکاران می‏فرمودند که: «ورزشکاران، به همان صورتی که ورزش جسمی دارند، ورزش روحی هم داشته باشند. از قدیم ورزشکاران ایران، به یاد خدا و علی علیه‏السلام بوده‏اند و این از برجستگی‏های آنان بوده است».

کلمات قصار امام خمینی رحمه‏الله
من خودم ورزشکار نیستم، اما ورزشکارها را دوست دارم.

من… به… ورزشکاران… عرض می‏کنم که همان طور که با ورزش قوت جسمانی خودتان را تقویت می‏کنید، قوای روحانی تان را هم تهیه و تقویت کنید.

عقل سالم در بدن سالم است. ورزش همان طور که بدن را تربیت می‏کند و سالم می‏کند، عقل را هم سالم می‏کند.