گروهی از نویسندگان مسلمان كوشیده اند، در حركات حین نماز اعم از قیام و قعود و ركوع و سجود، جنبه هایی از نرمش عضلانی و ورزش بدنی را بجویند و آن را با نرمش های متداول دیگر كه منجر به استراحت و آمادگی عضلانی می شوند، مقایسه كنند. اما دیدگاه ما به آرامش عضلانی ناشی از نماز، از دریچه دیگری است.

دانش پزشكی، امروزه به اثبات رسانده است كه اگر شخصی حدود ساعت 10 شب بخوابد و ساعت 5 صبح از خواب بیدار شود( یعنی 7 ساعت خواب) در ساعت 1 بامداد ، در بدن او برخی مواد شیمیایی شبه مورفین كه به عنوان گروهی اندورفین ها و آنکفالین ها نامگذاری شده اند، ترشح می شوند كه این مواد اثر مستقیم بر روی قسمت های مختلف بدن از جمله عضلات اسكلتی دارند و منجر به راحتی (RELAXATION) عضلانی، در طول روز بعدی برای فرد می شوند.

اما چنانچه شخص در ساعت 12 شب بخوابد و صبح روز بعد، ساعت 10 صبح از خواب بلند شود ( یعنی حدود 10 ساعت خواب)، اندروفین ها و آنكفالین ها بر خلاف حالت قبلی، افزایش ترشح كافی نخواهند داشت و در نتیجه سبب می شود با این كه شخص حدود 3 ساعت بیشتر از حالت قبلی خوابیده است، از آرامش و استراحت عضلانی به اندازه كافی بهره مند نشود، و درست به همین علت است كه هر چه خواب انسان بیشتر ادامه پیدا كند و مثلاً تا ساعت 10 صبح به درازا بكشد ، احساس خستگی و كوفتگی عضلانی پس از آن، بیشتر خواهد بود.

فریضه » نماز » با اثر درخشان و بی نظیری كه در ایجاد سلامت خواب دارد (و به جنبه هایی از آن در قسمت های قبل اشاره نمودیم) در این مورد نیز نقش بسیار مؤثری ایفا می كند، چرا كه » نماز صبح» ضمن ایجاد الزام و وجوب برای سحر خیزی، انسان را خود به خود به سوی یك آرامش عضلانی ناشی از مواد شیمیایی درون زا سوق می دهد.

بزرگان عرصه علم و اندیشه مانند استاد شهید مرتضی مطهری (ره) نیز برنامه زندگی خود را بر مبنای خوابیدن در ساعت حدود 10 شب و برخاستن از خواب، حدود نیم ساعت قبل از اذان تنظیم كرده بود تا از مواهب خدادادی و بی حد و حصر نماز، حداكثر فیض و بهره را ببرد.

با کمک از مطلبی به قلم :دكتر مجید ملك محمدی

غلامرضا تختی که پیشوند جهان پهلوان با نامش عجین است و جز او هیچ قهرمانی در ذهن مردم شایسته این عنوان نیست. شاید شما هم مثل من در بسیاری از برنامه های ورزشی و یا در جمع های ورزشی اسم این بزرگوار رو شنیده باشید.کسی که ورزش رو به ریشه های عمیق منش و بزرگواری های رفتاری گره زد.از او گفتن و از او نوشتن پایانی نخواهد داشت، چراکه او جوانمردی را با افتخار درهم آمیخت تا پوریای ولی زمان خود باشد، تا جهان پهلوان لقب گیرد و یگانه قهرمان جاوید در ذهن و دل مردم سرزمینش باقی بماند….

در یکی از سایت ها شعر بسیار زیبایی از دکتر علی موسوی گرمارودی دیدم و مطالعه کردم،خیلی زیبا از پهلوان نامی ایران زمین سروده بود.دوست داشتم اینسروده رو در وبلاگم قرار بدم تا شما دوستان عزیز هم مطالعه بفرمایید و ان شا الله لذت ببرید.

 
تختی به خاک رفت
تختی فسرد و مرد
زان پیشتر که کشته شود او افسرده بود
افسرده از وطن
افسرده چون وطن
افسرده همچو هر که در این آب و خاک شوم آزاد مانده است
آزاد ماند گرچه در این برده زار زیست

   ***
او کاوه بود، رستم دستان گرد بود
او نام آب و خاک وطن را به زور خویش
در ماورای خاک وطن زنده کرده بود
اما درون کشور خود نام زنده اش
تا زیر خاک رفت
   ***
او خودکشی نکرد
او خودکشی نکرد که این رنج تلخ را
هم در زمان زندگی خویش برده بود
او خودکشی نکرد که این جام زهر را
هم در حیات غمزده خویش خورده بود

     ***
او دل شکسته بود
او از حیات مردم خود دل گسسته بود
این روزنامه ها
روزی وکیل شد
اما مگر چه شد که نیارست پهلوان
تا پا نهد به عرصه آوردگاه خلق؟
- چون روح او چو بازوی او در نبرد بود
او شیر مرد بود
او خود پلنگ بود که بر کوه می جهد
او پا به بیشه های شغالان نمی نهد
از ما درود باد بر آن جاودانه مرد
او خودکشی نکرد

  ***
آن جاودانه مرد
چونان که مهر پاک بمیرد به آسمان
یا جاودانه، مه شود از نور خود تهی
یا چشمه های پاک بجوشند بر زمین
یا فصل گل فرو فتد از پرده زمان
آن جاودانه رفت
گویی برای من همه چیز از میانه رفت
در چشم من بهار سیه فام و سرد شد
گل مرد، سبزه مرد، چمن مرد و باغ مرد
از، چشمها فروغ امید سپید رفت
لبخند مهربار چون پروانه سفید
از غنچه لبان همه مادران پرید
موج بلند نیز شکست و به ژرفنا
در سینه های بحر
پایین نشست آب
از هر ستیغ کوه شکوه فراز رفت
غم تا نشیب دامن دلها فرو نشست
گرمی عشق و مهر ز دلهای پاک رفت
تختی دریغ مرد
تختی به خاک رفت.

دوستان عزیز امروز می خوام یک کتاب خوب در زمینه ارزش های ورزش باستانی براتون معرفی کنم،امیدوارم که با اطلاعاتی که در اختیارتون قرار می دم این کتاب رو تهیه و مطالعه کنید.

ورزش باستاني از ديدگاه ارزش
نويسنده: محمدمهدي تهرانچي
ناشر: امير كبير
زبان كتاب: فارسي
تعداد صفحه: 405
اندازه كتاب: وزیری – سال انتشار: 1385 – دوره چاپ: 1

مروري بر كتاب
ورزش باستاني يا زورخانه از جمله ورزشهايي است كه با به كارگيري وسايلي چون تخته شنا، ميل و كباده، سبب درگيري و فعال شدن عمده عضلات بزرگ بدن شده در نتيجه به حجيم و قوي شدن آنها مي انجامد.

از طرفي حركات چرخ و پا زدنها استقامت عمومي بدن و مقاومت قلبي و عروقي را افزايش مي دهد و حركات نرمشي به انعطاف پذيري عضلات مفاصل كمك ارزنده اي مي كند.
كتاب حاضر در اين زمينه است و به جنبه هاي فرهنگي و تاريخي و معرفي كامل ادوات و ابزارهاي اين ورزش و نيز روابط اجتماعي، تأثير ورزش بر عضلات و نكات مفيد ديگر برخي از محتويات اين كتاب را تشكيل مي دهند. 
 فهرست فصول کتاب:

• فصل اول: نگاهي به تاريخ
• فصل دوم: جايگاه سادات در زورخانه
• فصل سوم: ورزشگاه باستاني
• فصل چهارم: مرشد و فرهنگ زورخانه
• فصل پنجم: ورزش باستاني از ديدگاه تربيت بدني 

آيت الله العظمى مكارم شيرازى در جمع  مدير كل و مسؤولان تربيت بدنى و جمعى از ورزشكاران استان فرمودند: ورزش از نظر اسلام داراى اهميت فراوانى است. مهمترين مسأله براى انسان بعد از ايمان به خدا سلامتى جسم است و انسان سالم هر فعاليتى را مى تواند انجام دهد. انسان سالم شكرگذار خداست ولى انسان بيمار هم بدبين است و هم داراى انحرافات اعتقادى است.

ايشان افزودند: آدم بيمار قادر نيست كه حق عبوديت پروردگار را بجا آورد. بنابراين سلامت تن بعد از ايمان مهم ترين موهبت و نعمت الهى است و اين را بايد حفظ كرد كه بهترين راه آن انجام حركات جسمانى است.

معظم له اعتدال در غذا خوردن و تلاش و كوشش و انجام حركات جسمانى را رمز سلامتى دانسته و فرمودند: در هيچ سن و سالى نيست كه انسان نياز به ورزش نداشته باشد. برخى مى گويند خداوند به طور غريزى براى بچه هاى شيرخوار ورزش قرار داده است. در سنين مختلف بايد ورزش كرد. در سنين بالا انسان پوكى استخوان پيدا مى كند و براى جلوگيرى از آن و نرم شدن عضلات بايستى ورزش كرد. ريشه اكثر دردهاى عضلانى، كم تحركى و عدم تحرك ورزش نكردن است.

ايشان ضمن سفارش همه مردم به ورزش كردن فرمودند: جوانان ما بايد فعاليت هاى ورزشى مناسب داشته باشند تا از سلامتى كامل بهره مند باشند تا بتوانند كار كنند.

آيت الله العظمى مكارم شيرازى ورزش هاى رزمى را مهم دانسته و فرمودند: ما دشمن داريم بايد در ميدان جهاد و مبارزه در مقابل دشمن بايستيم. پس براى جوانان ما ورزش هاى رزمى نيز مهم است.

ايشان در ادامه فرمودند: بعلاوه ورزش يك سرگرمى سالم است. انسان نمى تواند هميشه درس بخواند و يا كار كند. ورزش روح و جسم را براى فعاليت هاى ديگر آماده مى كند. جذب جوانان به ورزش باعث مى شود كه جوانان به سرگرمى هاى ناسالم آلوده نشوند.

معظم له در ادامه به ورزش هاى گروهى و جمعى اشاره نموده و افزودند: ورزش هاى گروهى و جمعى درس تعاون و همكارى به افراد مى دهد. متأسفانه در كشور ما كارهاى گروهى كمتر به نتيجه مى رسد. در حالى كه در كشورهاى ديگر گروهى كه شركت را تشكيل مى دهند، گاه به چند نسل منتقل مى كنند چون روح همكارى دارند. ما بايد اين روح همكارى را پرورش دهيم.

آيت الله العظمى مكارم شيرازى در ادامه به ورزش باستانى اشاره كردند و فرمودند: شخصيت هايى در ورزش هاى باستانى پرورش يافتند كه در تاريخ نامشان ثبت گرديده است. در ورزش باستانى مسائل ارزشى و اخلاقى با مسائل ورزشى كاملا آميخته است. اميدواريم كه اين ميراث ورزش باستانى را به ورزش جديد منتقل كنيم كه ورزشكاران ما اينچنين باشند و هرگز در صفحات جرائد نبينيم كه فلان ورزشكار معروف گرفتار فلان رسوائى اخلاقى شده است.

حضرت امام خمینی(ره) ورزش را به تنهایی برای انسان کافی نمی داند و تقویت قوه جسمانی را در کنار تقویت روحانی دارای ارزش می داند،یعنی همان ورزشی که دارای هدف باشد نه ورزشی که بیهوده وپوچ باشد.
«من وقتی شما جوان ها را می بینم،ماشاءالله جوان های برومند وپهلوان خیلی خوشم می آید وافتخار می کنم به اینکه جوان ها علاوه بر برومندی بدنی توجه به دیانت واسلام دارند وهمانطوری که ورزش کردند برای تقویت بدن انشاءالله ورزش برای تقویت روح هم کرده اند ومی کنند.وقتی این دوتا قوه با هم شد،قوه جسمانی وقوه روحانی،این ارزش پیدا میکند،….،این دو قوه وقتی مجتمع شد،یک انسان به تمام معنا انسان می شود.»
بیانات امام خمینی(ره)در جمع پهلوانان ورزش باستانی8/3/1358
رهبر معظم انقلاب حضرت آیت الله خامنه ای نیز ورزش را وسیله ای می دانند در جهت رشد انسان.ویا در جای دیگری ورزش کردن را یک تکلیف می دانند.
ورزش در کشورهایی شبیه کشور ما اهمیت مضاعفی دارد، زیرا در فرهنگ دینی وملی ما ورزش از جایگاه ویژه ای برخوردار است واز طرف رهبران دینی ما تاکید فراوانی برای انجام آن شده است تا جائیکه از آن به عنوان یک تکلیف نام برده اند.
همچنین بخش عمده جامعه ما را نوجوانان وجوانان تشکیل می دهند که در معرض آنچه» تهاجم فرهنگی» عنوان شده قرار داریم که با ترفند های مختلف سعی در به انحراف کشاندن نوجوانان وجوانان دارند،برای مقابله با تهاجم فرهنگی یا به تعبیر رهبر معظم انقلاب «شبیخون فرهنگی»وجلوگیری از نابودی سرمایه های دینی وملی خود ،می توانیم از ورزش به عنوان یکی از ابزارهای موثر در این زمینه بکار ببریم .
«مى‏خواهند از جوانِ امروز، اعتماد به نفسش را بگيرند، ايمانش را بگيرند، روحيه‏ى ابتكارش را بگيرند، روحيه‏ى خلاقيتش را بگيرند، شوق او به پيشرفت و كار را بگيرند و او را با گرفتاريهاى گوناگون سرگرم و مشغول كنند. حالا يكى را به شهوات، يكى را به كارهاى لغو، يكى را به هرزه‏گردى و بيهوده اين ور و آن ور رفتن، يكى را به يقه‏ى اين و آن را گرفتن.
جوانى يك نعمت بزرگى است كه يك بار به هر انسانى داده مى‏شود؛ يك دوره‏ى معينى هم دارد. از آن دوره كه گذشتيد، از بركات آن دوره مى‏توانيد استفاده كنيد. پيرمردهاى داراى آرامش روحى و فكر روشن و رفتار منظم و برنامه‏ريزى شده، كسانى هستند كه جوانى را با اين خصوصيات گذرانده‏اند. پيرمردهاى كسل، آشفته، بى‏حوصله، سير از زندگى، كسانى هستند كه در جوانى اين ذخيره را فراهم نكرده‏اند.»
مقام معظم رهبری درديدار با انجمن‌هاى اسلامى دانش‏آموزان‏19/2/1386
فواید ورزش
در فواید ورزش سخن بسیار گفته شده است ،فواید ورزش را می توان در ابعاد فردی ،خانوادگی واجتماعی جستجو کرد.آثارانجام ورزش توسط افراد جامعه در وهله اول به خود فرد ،سپس خانواده فرد ودر نهایت به کل جامعه برمی گردد وهمه از آثار ونتایج آن بهره مند می گردند.
به سبب گستردگی فواید ورزش نیاز به تخصصها وعلوم مختلفی می باشد تا بررسی همه جانبه ای در این زمینه صورت گیرد.هزینه های بسیار فراوانی که در زمینه گسترش ورزش از سوی سازمانهای دولتی وغیر دولتی  می شود به علت فواید بیشمار آن می باشد.
ورزش بدن راسالم ،کسالت را از از انسان دور،اراده انسان را قوی می کند،توان افراد را در انجام کارها افزایش می دهد،بعضی از اموری که در ذات انسان ها وجود دارد با ورزش محقق می شود.
حضرت امام خمینی (ره) در این زمینه می فرمایند:
«عقل سالم در بدن سالم است.ورزش همانطور که بدن را تربیت می کند وسالم می کند،عقل را هم سالم می کند واگر عقل سالم باشدتهذیب نفس هم بدنبال او باید باشد.شما همانطور که ورزش می کنید واعصاب خودتان را قوی می کنید وانشاءالله برای آتیه مملکت مفید خواهید شد،لازم است که همه ابعاد روحی خودتان را تحت تربیت ورزشی قرار بدهید»
بیانات امام خمینی(ره)در جمع گروهی از اعضای تیم ملی وهیات وزنه برداری تهران23/2/1358
مهمترین اثر وفایده ورزش که شاید به آن کمتر پرداخته شده است این نکته می باشد که ورزشکاران زودتر از غیر ورزشکاران آمادگی پذیرش معنویات وایمان را دارند.حتی اگر ورزش فقط همین یک فایده را داشته باشد برای گسترش آن هر اندازه سرمایه گذاری شود ناچیز است.
«آنها که جنبه ورزشکاری ومادی را دارند،آنها جوان هایی هستند که قوای جسمی شان به خاطر همین ورزش نشاط وآمادگی پیدا می کند، آنوقت روح آنها معنویات وایمان را زودتر قبول می کند.یک وقت است که ورزشکاری تعلیم وتربیت در خدمت طاغوت است که این جز خسران برای یک کشوری به بار نمی آورد،ولی وقتی این دوقوه ونیروی بزرگ در خدمت خداست،آنوقت ایمان در آنها تقویت شده وبرای پیشبرد مقاصد اسلام نیروی عظیمی پیدا می شود که هیچ نیرویی نمی تواند جلویش را بگیرد.چنانچه به عیان دیدید که اجتماعات با قوای مادی ومعنوی ونیروی ایمان پیش رفتندتا آینجا واین نهضت عظیم را بپا کردند وآن قدرت های شیطانی را شکستند «.
بیانات امام خمینی در جمع ورزشکاران وفرهنگیان بابل30/3/1358
ورزش نوعی مهارت زندگی است برای زندگی بهتر ،افرادی که این مهارت وتوانایی را دارند زندگی بهتر ومفیدی می توانند داشته باشند.این توانایی ومهارت را می توان آموخت وبه دیگران نیز آموزش داد.
ورزش مناسب ترین گزینه برای پر کردن اوقات فراغت کودکان،نوجوانان وجوانان می باشدورزش علاوه بر پر کردن اوقات فراغت می تواند بعنوان وسیله ای برای کنترل انرژي سرشار کودکان،نوجوانان وجوانان عمل کند. همچنین بسیاری از بیماری های جسمی وروانی واجتماعی با ورزش مداوا می شوند.
یکی از آثار شوم تهاجم فرهنگی اعتیاد به مواد مخدر بویژه درمیان نوجوانان وجوانان می باشد،بیشتر مطالعاتی که در این زمینه انجام شده نشان می دهد که شروع اعتیاد نوجوانان وجوانان از طریق دوستان وهمچنین آشنایی آنان بامواد مخدر بیشتر به منظور سرگرمی وتفریح بوده است،ورزش بهترین ابزاری است که می تواند جانشین تفریحات ناسالم شود

برگرفته از بخشی از مطالب سایت تبیان

منبع:
مریم رضایی
روزنامه همشهری

اهمیت ورزش
توجه به ورزش و تلاش بر توسعه آن در میان همه اقشار جامعه، به دلیل آثار سودمندی است که از این کار به دست می‏آید؛ چون ورزش مایه پرهیز از بیکاری، مبارزه با کسالت و تنبلی، افزایش توانایی‏های جسمی و روحی، شجاعت، سلامت جسمانی و فکری و نیز وسیله‏ای برای جمع گرایی و اجتماعی شدن است.

آثار فردی ورزش
ورزش، بر جنبه‏های گوناگون فرد اثرمی گذارد. حرکات ورزشی، از یکسو قدرت و توانایی جسمانی ورزشکار را افزایش می‏دهد و از سوی دیگر، باعث سلامت بدن انسان می‏شود؛ نعمتی که به تعبیر امام علی علیه‏السلام از زیادی مال بهتر است. ورزش همچنین به تعادل جسم و جان آدمی می‏انجامد. با ورزش، انسان از روحی با نشاط برخوردار می‏شود و روح با نشاط، بدن را سرشار از طراوت و شادابی می‏سازد و البته بدن سالم هم، روح و جان را در دست‏یابی به مدارج کمال یاری می‏رساند.

آثار روانی ورزش
ورزش، همان طور که بر جسم آدمی تأثیر می‏گذارد، بر روح و روان او هم تأثیر دارد. یکی از نتایج مفید ورزش بر روی شخصیت افراد، افزایش اعتماد به نفس است. ورزشکاران موفق، خود ساخته بوده و در برابر مشکلات، مقاوم‏تر هستند. از دیگر نتایج روانی ورزش، افزایش شور و نشاط ورزشکار و امید به آینده اوست. آدمی، با ورزش کمتر به دام وسوسه و گناه می‏افتد و به عادت‏های زشت، مثل اعتیاد دچار نمی‏شود. از دیگر آثار روانی ورزش، ویژگی ضدّ خمودگی و افسردگی آن است. ورزش، ورزشکار را سرزنده ساخته و او را در برابر دلمردگی بیمه می‏کند.

آثار اجتماعی ورزش
انسان، موجودی است که فقط با زندگی جمعی به سلامت به مقصد می‏رسد و فرد گرایی و انزواطلبی، با ذات او در تضاد است. برای رسیدن به این روح جمعی و همبستگی عمومی، راه‏های مختلفی وجود دارد. یکی از این راه‏ها، ورزش کردن است. ورزش، موجب گسترش روابط گروهی می‏شود. در ورزش‏های گروهی، بدون هماهنگی و دوری از خودخواهی، نمی‏توان به موفقیت رسید و این خود باعث تقویت روح جمع‏خواهی افراد می‏شود. همچنین، ورزش موجب گسترش حس یکرنگی و همگرایی در افراد می‏گردد. برای تیم شدن و تشکیل گروه منسجم ورزشی، باید از خود گذشت و «من»ها را به «ما» تبدیل کرد.

معلولیت و ورزش
معلولیت، باعث تضعیف ماهیچه‏ها، کاهش توانایی و استقامت بدن، کندی حرکت و اختلال در هماهنگی کار اندام‏های مختلف فرد می‏شود. افسردگی و سرخوردگی در زندگی فردی و اجتماعی، از آسیب‏های شایع معلولیت به شمار می‏آید. حال با این توضیح، می‏توان نقش ورزش را در کم کردن این آسیب‏ها در فرد معلول تشخیص داد. ورزش، عاملی است که قادر به تأمین سلامت جسمی و روانی فرد معلول است و در صورت نپرداختن به آن، بدن دچار اختلال می‏شود، روند بهبودی کُند یا متوقف می‏گردد و به طور کلی زندگی فرد معلول به طور جدّی به مخاطره می‏افتد. از این رو، ورزش، از عوامل ضروری در ادامه زندگی جانبازان و معلولان عزیز به شمار می‏آید.

رشته‏های ورزشی معلولان
امروزه به دلیل پیشرفت‏های علمی و نیز به وجود آمدن این بینش در معلولان و جانبازان که ورزش، لازمه زندگی آنان است، شاهد حضور گسترده افراد جانباز و معلول در مسابقات و رویدادهای گوناگون ورزشی، از جمله رویداد مهم ورزشی معلولان، یعنی پارالمپیک هستیم. برخی از مسابقات که براساس قوانین و مقررات خاص برای معلولان انجام می‏گیرد، عبارت است از: دو و میدانی، بسکتبال با ویلچر، والیبال نشسته و ایستاده، دوچرخه سواری، شمشیر بازی، گُلبال، جودو، شنا، فوتبال هفت نفره، تیراندازی با تپانچه، تیراندازی با کمان، تنیس روی میز و وزنه برداری.

ورزش کودکان
ورزش، برای کودکان ضروری و لازم است. کودکان به طور طبیعی و فطری به ورزش، بازی و تحرّک علاقه نشان می‏دهند و این بازی و تحرّک، برای رشد آن‏ها لازم به نظر می‏رسد. حال که این مسئله تا این حد ضروری است، وظیفه والدین و مربیان ایشان است که سعی کنند کودکان را به ورزش‏ها و بازی‏هایی هدایت کنند که فکر، روح، جسم و شخصیت آنان را ساخته و آن‏ها را برای زندگی اجتماعی سالم و مفید آماده سازد. گفتنی است که از راه ورزش می‏توان کودک را تربیت کرد و بسیاری از یاد گرفتنی‏ها را به او آموخت.

ورزش مدارس
ورزش هم درسی است مانند تمام درس‏ها که باید آن را به دانش‏آموزان آموخت و آن‏ها را با رشته‏های مختلف ورزشی آشنا ساخته و علمی ورزش کردن را به ایشان یاد داد. ورزش مدارس ما، زنگ تفریحی دو ساعته است که در آن، هدف مشخصی دنبال نمی‏شود. نمره ورزش هم به طور معمول، به کمک نمره‏های دیگر داده می‏شود و کمکی برای بالا رفتن معدّل کودکان است؛ درست مانند نمره انضباط. البته باید منصفانه گفت که فضای آموزشی ما، محیط مناسبی برای انجام ورزش‏های مختلف نیست و امروزه بسیاری از مدارس، فاقد حیاطی متعارف برای انجام حتی یک مسابقه دوی صد متر می‏باشند.

توصیه‏های ورزشی
قبل از شروع ورزش
برای انجام ورزش، در طی روز، زمان خاصی را اختصاص دهید.

اگر دچار بیماری خاصی هستید، پیش از شروع ورزش با پزشک خود مشورت کنید.

از انجام ورزش در ساعت‏های بسیار گرم روز بپرهیزید.

با پوشیدن لباس‏های نخی در هوای گرم، کارآیی ورزشیِ خود را افزایش دهید.

از انجام ورزش در محیط‏های آلوده و ساعت‏های پر ترافیک روز خودداری کنید.

اگر مشکل مفصلی دارید، از زانوبند و مُچ‏بند استفاده نمایید.

به هنگام ورزش
از انجام فعالیت ورزشی بر روی سطوح خیلی سخت و ناهموار بپرهیزید.

حرکات ورزشی را از ساده به مشکل انجام دهید.

سعی کنید تنفس شما در حین فعالیت منظم باشد.

از حبس کردن نفس خود پرهیز کنید.

در صورت ایجاد تپش قلب، درد قفسه سینه، گیجی، حالت تهوّع و تنگی نفس، بی‏درنگ از فعالیت دست بکشید.

برخلاف تصور عمومی، نوشیدن آب در حین فعالیت ورزشی مضر نیست و شما می‏توانید از مایعات استفاده کنید.

به جای انجام حرکات تکراری در هر جلسه، تعداد و نوع حرکت خود را تغییر دهید.

پس از ورزش
از وسایل بهداشتی افراد دیگر استفاده نکنید.

نظافت شخصی و بهداشت وسایل فردی خود را رعایت نمایید.

حتما پس از انجام فعالیت بدنی دوش بگیرید.

دوش گرفتن را با آب ولرم شروع کرده و به آب سرد ختم نمایید.

مطلوب‏ترین مدت دوش گرفتن، حدود ده تا دوازده دقیقه است.

کُشتی
کشتی در اسلام
کشتی گرفتن از نظر پیامبر گرامی اسلام صلی‏الله‏علیه‏و‏آله بدون اشکال و بلکه مطلوب بوده است. در تاریخ نقل کرده‏اند که ایشان از جایی می‏گذشت و دو نفر را دید که کشتی می‏گیرند. آن حضرت صلی‏الله‏علیه‏و‏آله آن دو را از کارشان منع نکرد و با این عمل، نشان داد که اسلام با کشتی گرفتن مخالف نیست. همچنین ایشان امام حسن علیه‏السلام و امام حسین علیه‏السلام را در کودکی به کشتی گرفتن و زورآزمایی با یکدیگر تشویق می‏کرد. نیز از عادت‏های حضرت ابوطالب علیه‏السلام پدر امام علی علیه‏السلام این بود که پسران و برادرزاده‏های خود را به کشتی گرفتن وامی‏داشت و در این میان، علی علیه‏السلام همواره پیروز بود و بر آنان غلبه می‏کرد.

ویژگی مربیان کُشتی
با نگاهی به متن‏های ارزشی درباره ورزش‏های کهن ایرانی چون کشتی، در می‏یابیم که همواره اخلاق یکی از همراهان همیشگی ورزش بوده است. مولانا واعظ کاشفی، ویژگی‏های مربی کشتی را چنین بر می‏شمارد: «اگر پرسند: آداب استادان کُشتی چند است؟ بگو: اوّل آنکه خود پاک و بی‏علت بُوَد؛ دوم آنکه شاگردان را به پاکی ارشاد و هدایت کند؛ سوم آنکه بخیل نباشد و چیزی از شاگردان دریغ ندارد؛ چهارم آنکه مُشفق بر شاگردان باشد؛ پنجم آنکه به مال شاگردان خود طمع نداشته باشد…؛ ششم آنکه هر یک را به قدر قابلیت او تعلیم دهد؛ هفتم آنکه ریا نکند؛ هشتم آنکه اگر کسی بد کُشتی گرفت، تضعیف روحیه او نکند؛ دیگر آنکه از علم کشتی باخبر باشد، بد شاگردان را نخواهد و در هیچ معرکه، ذکر پیر و استاد خود را فراموش نکند».

ویژگی کُشتی گیران
یکی از اندیشمندان اسلامی، درباره ویژگی‏های کشتی گیران می‏گوید: «آداب کشتی گیر دوازده تاست: اول آنکه درست باشد و با راستی برخورد کند؛ دوم آنکه پارسا باشد؛ سوم آنکه نیکو سیرت باشد؛ چهارم آنکه نیک‏نیّت باشد؛ پنجم آنکه در اطاعت الهی کوتاهی نکند؛ ششم آنکه خدمت استادان به صدق کند؛ هفتم آنکه بر هیچ کس حَسَد نبرد؛ هشتم آنکه هر چه دارد فدای پیر خود کند؛ نهم آنکه دو رنگ و نیرنگ باز نباشد؛ دهم آنکه دل‏ها را به دست آورد؛ یازدهم آنکه به زور خود مغرور نباشد؛ دوازدهم آنکه به شکست خصمْ دل خوش ندارد».

ورزش از دیدگاه امام خمینی رحمه‏الله
وظایف ورزشکاران
حضرت امام خمینی رحمه‏الله همواره در سخنان خود، دو وظیفه مهم را برای ورزشکاران در نظر می‏گرفتند. ایشان اشاره می‏کردند که وظیفه نخست ورزشکاران، پرداختن به ورزش جسمانی است تا قوّت و قدرت یابند و بتوانند با این نیرو، در برابر دشمنان خارجی و داخلی از مملکت خود پاسداری کنند. وظیفه دوم ورزشکاران، پرورش روحانی است. ایشان تأکید داشتند که اگر پرورش روحانی ورزشکاران باشد، پرورش ابعاد جسمانیِ ایشان هم مضاعف می‏شود.

اتکا به خدا، اقتدا به علی علیه‏السلام
یاد خدا، آرامش بخش دل هاست و در نظر داشتن الگوهای صحیح رفتاری، راه کردار درست را به انسان‏ها نشان می‏دهد. امام خمینی رحمه‏الله با تأکید بر این دو اصل اساسی، در دیدار با ورزشکاران می‏فرمودند که: «ورزشکاران، به همان صورتی که ورزش جسمی دارند، ورزش روحی هم داشته باشند. از قدیم ورزشکاران ایران، به یاد خدا و علی علیه‏السلام بوده‏اند و این از برجستگی‏های آنان بوده است».

کلمات قصار امام خمینی رحمه‏الله
من خودم ورزشکار نیستم، اما ورزشکارها را دوست دارم.

من… به… ورزشکاران… عرض می‏کنم که همان طور که با ورزش قوت جسمانی خودتان را تقویت می‏کنید، قوای روحانی تان را هم تهیه و تقویت کنید.

عقل سالم در بدن سالم است. ورزش همان طور که بدن را تربیت می‏کند و سالم می‏کند، عقل را هم سالم می‏کند.

کشتی در لغت نامه دهخدا به معنی «زور آزمایی دو تن با یکدیگر بدون به کار بردن آلات و اسباب به قصد بر زمین افکندن هم نبرد، مصارعت، بهم چسبیدن دو پهلوان به یکدیگر و کوفتن و افکندن یکدیگر بر زمین» آمده است.

معمولاً در زورخانه ها در قدیم رسم بر این بوده است که پس از انجام حرکات ورزشی و نرمشی با وسایل زورخانه تعدادی از نفرات کشتی گیر دو به دو داخل گود شده و به تمرین و زورآزمایی می پرداختند و «کهنه سوار» یا مرشد به آموزش آنان می پرداخته است.

کشتی پهلوانی ابتدا بدون وزن انجام می شده (اکنون با وزن انجام می شود) و پوشیدن شلوار خاص کشتی که قد آن تا زیر زانو و انتهای آن تنگ است و کمر آن نیز تنگ بسته می شود، مرسوم بوده و هست.

در گذشته و برای انتخاب پهلوان، تمام مدعیان و پهلوانان به میدان می آمدند و پس از مراحل گوناگون و زمین زدن تمامی حریفان «پهلوان» انتخاب می شد.این کار معمولاً در «گود» زورخانه انجام می شد و در واقع هدف نهایی و غایی ورزش زورخانه، کشتی محسوب می شد.تاریخ ورزش های زورخانه ای ایران به زمان پس از اسلام و حمله مغول ها به ایران باز می گردد.البته نه به شکل فعلی بلکه به عنوان آمادگی رزمی برای مقابله با تجاوز متجاوزان.وسایل جنگی نیز مانند سپر، گرز و کمان که هم اکنون تبدیل به «سنگ»، «میل» و «کباده» شده اند برای آمادگی نفرات از آنها سود می بردند.

در دوران صفویه، به ورزش اهمیت بیشتری داده شد و در واقع ظهور ورزش های زورخانه ای به شکل فعلی از همان زمان رخ داد.حتی نام «کهنه سوار» نیز به «مرشد» تغییر یافت.در این دوران به تناسب شدت و ضعف علاقه سلاطین و پادشاهان وقت، ورزش های زورخانه ای و پهلوانی دچار قوت و نقصان می شد.در دوران حکومت کریم خان زند پس از دوره ای رکود باز هم در کالبد ضعیف ورزش زورخانه ای جان تازه ای دمیده شد و ظهور پهلوانانی چون اکبر اصفهانی و آقا لندره دوز از آن جمله است.

با ظهور پوریای ولی در قرن هشتم، تحول عظیمی در ورزش زورخانه ای رخ داد.پهلوان محمود خوارزمی ملقب به پوریای ولی معروف ترین پهلوان زورخانه ای ایران در 653 ه.ق در گنجه به دنیا آمد و علاوه ی پهلوانی، شاعری توانا و عارفی دل آگاه بود.نام پوریای ولی به علت خصایص اخلاقی و معنوی و جوانمردی، همچنین قدرت پهلوانی و طبع شاعری همیشه در تاریخ ایران و ورزش های زورخانه ای جاودان مانده است.درباره این پهلوان نامی داستان های گوناگونی از جوانمردی و پهلوانی ذکر شده است.معروفترین آنها کشتی پوریای ولی با پهلوان یکی از ولایات است که برای آنکه آبروی آن پهلوان را حفظ کند و مادر آن پهلوان دل شکسته نشود، عمداً خود را مغلوب می کند.این جوانمردی و گذشت در مردم اثر عمیقی به جا می گذارد به طوری که تا به امروز نام او را زنده نگه داشته است.

در زمان قاجاریه و بخصوص سلطنت ناصرالدین شاه ورزش کشتی پیشرفت مناسبی درکشور داشت.هر ساله میدان ارگ با حضور شاه و درباریان و هزاران تماشاچی، مهماندار کشتی گیران و پهلوانانی بود که به کشتی و نمایش پهلوانی می پرداختند.در این دوره «پهلوانی پایتخت» از مصادر درباری محسوب می شد.از بین تمامی کشتی گیران و پهلوانان سراسر کشور، پهلوانی که موفق می شد پشت تمامی پهلوانان و کشتی گیران را بر خاک ساید به عنوان «پهلوان دربار» بازوبند از شاه دریافت می کرده است.البته این رسم اززمان راه اندازی زورخانه اختصاصی دربار ناصرالدین شاه رواج یافت و «پهلوان دربار» تا زمان حفظ این عنوان حقوق و مزایا دریافت می کرده است.همچنین به کارگیری ورزشکاران و پهلوانان و انجام اعمال پهلوانی به هنگام استقبال از پادشاهان و بزرگان در موقع ورود به شهرها نیز در زمان ناصرالدین شاه رواج داشته است.

به تدریج و با پیشرفت کمی ورزش زورخانه ای در دوره ناصرالدین شاه به علت ایجاد رقابت بین خان ها و اعیان در جذب پهلوانان و راه اندازی زورخانه های خصوصی در خانه های ایشان، از جنبه کیفی این ورزش که همانا پهلوان پروری (فرد با فتوت و جوانمرد) کاسته شد و با قتل ناصرالدین شاه هم پس از تعطیلی زورخانه های بزرگان، توجه مردم به این ورزش کاهش یافت.البته در این دوران به اهتمام پهلوانانی چون ابراهیم یزدی بزرگ و پس از وی، حاج سید حسن رزاز، حاج محمد صادق بلور فروش، آقا سید محمد علی مسجد حوضی و … زورخانه های مردمی راه اندازی شد و این ورزش به جایگاه اصلی خود بازگشت.تا پایان قرن سیزدهم در تهران 38 زورخانه، در اصفهان 16 زورخانه، در یزد 19 زورخانه، در کاشان 11 زورخانه و در قم 5 زورخانه وجود داشت.از جمله زورخانه های قدیمی تهران می توان به زورخانه بازارچه کالعباسعلی، زورخانه سقاخانه نوروزخان، زورخانه کوچه حمام، زورخانه درخونگاه، زورخانه سرتخت بربری ها، زورخانه سقاخانه آینه، زورخانه تکیه زرگرها، زورخانه ملی ابراهیم چراغ، زورخانه نیاوران، زورخانه ملک التجار، زورخانه سرچشمه، زورخانه دزاشیب، زورخانه گورارباب، زورخانه شاهزاده سیف الملک، زورخانه خانواده مرتضوی و زورخانه محله مسجد حوض اشاره کرد.

تا اواخر دوره قاجاریه کشتی به روال قدیمی خود در زورخانه ها دنبال می شد ولی با روی کار آمدن سلسله پهلوی به تدریج رنگ دیگری به خود گرفت و به علت ورود ورزش های نوین به ایران از توجه مردم به این ورزش به شکل سنتی آن کاسته شد.از طرفی به علت تغییرات سیاسی گسترده و اتلاف انرژی حکومت رضاخان برای سرکوب مخالفان در سراسر کشور، پهلوانان محلی بیشتر نقش کلانتر محلات را بازی می کردند که با استفاده از زور بازو یا به قلدری و نوچه پروری مشغول بودند یا اینکه به ایجاد امنیت و رفع و رجوع کار مردم می پرداختند.در پی حل مشکلات داخلی و رفع مسائل و درگیری های داخلی در کشور پس از کودتای رضاخان، «امنیه» جای خان ها و لوطی های هوادار آنان را گرفت.ژاندارمری و کلانترها جایگزین «قلدرها» و «قمه کشان» در محلات شدند تا به رفع اختلاف ها بپردازند و کلانتر و امنیه و نظمیه جای آنها را در محلات، شهرها و روستاها گرفت.از اهمیت آنها کاسته شد و قدرت محلی که سال ها در دست آنان بود از دستشان خارج گردید.

از سوی دیگر نشریات که تازه پا به میدان گذاشته بودند به علت ظهور ورزش های نوین در آن زمان، بیشتر به ورزش های جدید می پرداختند.لذا جایگاه ورزش های زورخانه ای و کشتی باستانی به موضع ضعف کشانده شد.مجلات به ورزش های نوین پرداختند و جو حاکم بر جامعه آن روزها نیز طالب نو و نوآوری در ورزش شدند و نوجویی هایی که از آغاز مشروطیت شروع شده بود در زمان رضاخان ادامه یافت.حرکتی آغاز شده بود که کهنه ها را دور بیندازند و با دید نو دوره جدید را شروع و عقب افتادگی ها را با دید غربی و اروپایی رفع کنند.در همان زورخانه ها در تهران، یزد، قم، کاشان و در سایرشهرها زورخانه ها فعال بودند اما بدون هیاهو در کوران آغاز ورزش های نوین به حیات خود ادامه می دادند.

در زمان رضاخان اداره تربیت بدنی تشکیل شد و با تلاش میرمهدی ورزند، احمد ایزدپناه، امان پادگورنی و … ورزش نوین در مدارس پا گرفت.در اکثر رشته های ورزشی نیز مربیان خارجی امر تعلیم علاقمندان را بر عهده گرفتند.در این هنگام با گشایش و تأسیس ورزشگاه ها، کلوپ ها، استخرها و باشگاه های ورزشی به سرعت رونق گرفت و ورزش های زورخانه ای و کشتی پهلوانی نیز گام های خود را به سمت عقب سرعت بخشیدند.نخستین انجمن ملی تربیت بدنی به صورت رسمی و قانونی در تاریخ یکشنبه دوم اردیبهشت ماه سال 1313 در منزل حکیم الملک تشکیل شد.در این جلسه حکیم الملک، علی اصغر حکمت، حسین علاء، امان الله جهانبانی، عیسی صدیق، سلیمان اسدی، ابراهیم شمس آور گرد هم آمدند تا تشکیلات نوین ورزش و تربیت بدنی کشور را پی ریزی کنند.

در مراسم هزارمین سالگرد تولد فردوسی، در سال 1313 جشن هایی در شهرهای مختلف کشور برگزار شد و در تهران پهلوانان پا به میدان گذاشتند و مسابقات کشتی برگزار کردند.همچنین در سیرک تهران در خیابان فردوسی نیز چند مسابقه کشتی بین کشتی گیران پرآوازه برگزار شد که به علت شهرت کشتی گیران مورد استقبال زیاد واقع شد.
فدراسیون کشتی در سال 1318 تشکیل شد و اولین دوره مسابقه های کشتی پهلوانی نیز در ورزشگاه امجدیه انجام شد و مصطفی طوسی و ابوالقاسم سخدری دیدار پایانی را برگزار کرد که طوسی به پیروزی رسید و صاحب بازوبند پهلوانی شد.در طی سال های بعد این مسابقه ها هر ساله برگزار می شد و افرادی چون طوسی، سخدری، میرقوامی، حریری، وفادار، زندی، نوری، تختی و مهدی زاده چهره های شاخصی بودند که در طی سالیان بازوبند پهلوانی را بر بازوبند پهلوانی را بر بازو بستند.
 
  منبع:www.parssport.ir

هرگاه به نقطه آغاز مسابقه رسيدى، اسب‏ها را به صف كن و فرياد برآور: آيا كسى هست كه اسب خود را لجام نزده باشد يا كودكى به همراه داشته باشد يا اسب خود را زين نكرده باشد؟ (اين پرسش‏ها براى اطمينان از آمادگى مسابقه دهندگان بود.) اگر كسى پاسخ نداد، سه‏بار تكبير بگو و با تكبير سوم، فرمان حركت بده، خداوند هر كه را خواهد، پيروز مى‏گرداند.
امام على عليه‏السلام خود، در نقطه پايان مسابقه مى‏نشست و خطّى مى‏كشيد و دو مرد را رو در رو در دو طرف خط مى‏نشاند؛ به گونه‏اى كه خط، رو به روى انگشت شصت پاى آنان باشد و اسب‏ها از ميان دو نفر عبور كنند. سپس به آن دو مرد مى‏فرمود:

اگر يكى از اسب‏ها يا دو گوش يا يك گوش يا افسار آنها از خط گذشت، سواركار آن را برنده بدانيد و جايزه را به وى بدهيد. اگر ترديد داشتيد، هر دو را برنده بدانيد و جايزه را تقسيم كنيد. اگر دو اسب با هم به خط رسيدند، كوچك‏تر بودن اسب را ملاك پيروزى قرار دهيد. بدانيد كه در اسلام، جَلَب (آزار دادن اسب و فرياد زدن بر سر آن براى افزودن بر سرعت او) و جَنَب (اسب يدك به همراه داشتن كه در نيمه راه مسابقه از آن استفاده كنند) و شِغار (كمك كردن به يكى از مسابقه دهندگان) منع شده است

مهدى صبوحى،